Cobra een revolutie in de kunst

Op  8  november 1948 kwamen in het café van Hôtel Notre Dame in Parijs enkele kunstenaars bijeen om hun handtekening  te zetten onder een gemeenschappelijke verklaring. Hierin werd gesteld dat experimentele groeperingen in Denemarken, België en  Nederland voortaan zouden samenwerken. De kunstenaars die de gemeenschappelijke  verklaring  ondertekenden waren Christian Dotremont en Joseph Noiret (België), Asger Jorn (Denemarken) en Karel Appel, Constant en Corneille (Nederland). Tijdens deze historische bijeenkomst bleef de nieuwe groepering nog naamloos, maar al gauw kwam de  vindingrijke  Dotremont  met COBRA. Met de naam van deze gevaarlijke slang symboliseerde hij de revolutie, die de experimentele kunstenaars uit Kopenhagen, Brussel en Amsterdam waren begonnen.

Appel, Constant en Corneille hadden in de zomer van dat jaar in Amsterdam de Experimentele Groep Holland opgericht. Tot de leden behoorden ook Eugène Brandts, Anton Rooskens, Theo Wolvecamp, Jan Nieuwenhuys en de dichters  Jan Elburg, Gerrit Kouwenaar  en Lucebert. Een van de initiatieven van de groep was de uitgifte van het blad Reflex. Na de oprichting van COBRA kwam het experimentele avontuur in een stroomversnelling, die in het najaar van 1949 uitmonde in een internationale tentoonstelling in het Amsterdamse Stedelijk museum.

De  pers  reageerde vernietigend met  koppen als 'knoeiers, kladders, verlakkers' en 'kunst  tot waanzin  verheven', maar  COBRA  had geschiedenis gemaakt. Eind 1951 werd nog een  grote tentoonstelling in Luik gehouden. Daarna gingen  de  experimentele  kunstenaars hun  eigen weg, terwijl de naam COBRA uitgroeide tot een  begrip, niet alleen in de wereld van de kunst maar ook daarbuiten.